Kunstenaar van de week
Satijn, een brief en een luit
Gerard ter Borch
Gerard ter Borch, de Nederlandse schilder van satijn, van rond 1650 tot het eind van de jaren 1660. Een jonge vrouw in roze satijn maakt haar lijfje vast terwijl een dienstmeid een zilveren kan brengt, een vrouw in het blauw speelt op een luit met een lange hals voor een cavalier, en een meisje buigt zich over een stoel om een brief te lezen terwijl die geschreven wordt. Dan de portretten in het zwart: burgemeester Jan van Duren, zijn hoed op een rode tafel, Margaretha van Haexbergen bij een rode leunstoel, en een vader die een open zakhorloge voorhoudt aan een kind met een hoed met veer.
Als legpuzzel
Begin bij wat het licht vangt: de gezichten, de witte kragen en manchetten, het roze en witte satijn, het hondje op zijn krukje, het rode fluweel van stoelen en tafels, het tapijt over de tafel van de luitspeelster. De achtergronden zijn donker en glad, bruin, olijfgroen of diepblauw, en daar zit het trage werk, net als in de zwarte kleren. Nieuwsgierigheid, de luitspeelster en de jonge vrouw aan haar toilet verdragen een gematigd aantal. De portretten zijn vooral zwart op bruin, dus kies daar weinig stukjes.
Een goede maat hier: 40–150 stukjes.
Staat ook onder Gouden Eeuw
Thema’s hier: PortrettenDagelijks levenInterieursKinderenMuziek en dans
7 schilderijen, kies er één om te bouwen